Wat Is De sferische astronomie?

09/03/2014 by admin

Sferische astronomie is de oudste vorm van de astronomie, de studie van de sterren en de kosmos. Het betreft deze buitenaardse lichamen die kunnen worden waargenomen vanaf de oppervlakte Eartha € s. Deze omvatten de sterrenbeelden en andere bekende armaturen van de nachtelijke hemel, zoals de Poolster. In sferische astronomie, is de nachtelijke hemel gezien als een denkbeeldige structuur genaamd de hemelbol dat de aarde cirkelt. Alle sterren, planeten en sterrenbeelden kan worden beschreven door hun posities op de hemelbol.

Voor het grootste deel van de menselijke geschiedenis, dat alles was bekend van de kosmos was wat kon worden waargenomen in de lucht. Zelfs primitieve culturen besefte al snel dat sommige buitenaardse lichamen bleef stationair, terwijl anderen, met inbegrip van de zon en de maan, veranderde positie afhankelijk van de tijd van het jaar. Astronomie was belangrijk om de religie en cultuur van vele oude beschavingen. Structuren zoals Stonehenge en de piramides van Egypte en Midden-Amerika werden geplaatst op een lijn met de astronomische patronen. Lang voor de uitvinding van het kompas, zeilers gebruikt sterren voor navigatie.

Al deze waren vroege toepassingen van sferische astronomie. Astronomen baseerden hun berekeningen op de ongeveer 3000 sterren en planetaire lichamen die met het blote oog op een bepaald moment van de nacht. Als de wetenschap langzaam vordert in de Middeleeuwen, sommige astronomen ontdekt onontdekte manen en planeten door het observeren van schommelingen in de banen van zichtbare degenen. De perfectie van de telescoop in de jaren 1600 konden veel van deze organen in acht te nemen voor de eerste keer. Zij voorzag tevens ontdekkingen die schokkend om gevestigde wetenschap en religie waren, zoals Galileoâ € s observatie dat de aarde cirkelde de zon in plaats van andersom.

Zelfs na de komst van de telescoop werden alle nieuwe metingen gebaseerd op die van sferische astronomie. Dit komt omdat observaties moest nog uit het oppervlak van de Aarde. Het was pas in de 20e eeuw, dat astronomen begrepen dat alle sterren en sterrenbeelden bewegen als het heelal uitdijt. Degenen die stationair lijken zijn slechts zeer langzaam. Terwijl het was gebaseerd op astronomische waarnemingen, deze nieuwe kijk op het universum gedwongen astronomie te radicaal te veranderen zijn stellaire kaart.

In de huidige dag, een baan om telescopen, ruimtesondes, en radiotelescopen geven een veel completer beeld van het heelal dan kan worden waargenomen vanaf het oppervlak van de Eartha € s. Objecten aan het eind van het universum zijn waargenomen, evenals exoplaneten en systemen die onmogelijk zijn te zien vanuit de Eartha € s atmosfeer zou zijn. Toch sferische astronomie is levend en wel. Het wordt gebruikt elke keer een astronoom zoekt de nachtelijke hemel met een telescoop. De verkregen metingen zijn gebaseerd op de hemelbol, zoals ze al eeuwen.

  • Sferische astronomie richt zich op sterren en de kosmos.
  • Egyptische piramiden werden gebouwd op een lijn met de astronomische patronen.
  • Galilei beweerde dat de aarde bewoog om de zon.
  • Stonehenge werd gebouwd op een lijn met de astronomische patronen.
  • Vandaag, een baan om telescopen, ruimtesondes, en radiotelescopen geven een veel completer beeld van het heelal dan kan worden waargenomen vanaf het oppervlak van de Eartha € s.

Related Posts